باراک اوباما در پي يک سفر از پيش اعلام نشده در روز 12 ارديبهشت به افغانستان مي رود و يک توافق‌نامه راهبردي بين دو کشور آمريکا و افغانستان با حامد کرزاي، رئيس جمهور افغانستان امضا مي کند.

اين اقدام اوباما باعث انتقاد مقامات کشورمان مي شود و پس از درخواست سفير ايران در کابل از شوراي ملي افغانستان براي تصويب نکردن توافق‌نامه استراتژيک بين افغانستان و آمريکا، مجلس نمايندگان افغانستان از وزارت امور خارجه اين کشور مي خواهند که سفير ايران در کابل را احضار کند.

دو روز پس از احضار سفير ايران در کابل به وزارت امورخارجه افغانستان، وزارت امور خارجه ايران نيز در اعتراض به آن چه که «جوسازي هاي منفي رسانه اي» عليه سفارت ايران در کابل خوانده، کاردار سفارت افغانستان در تهران را فراخواند. در ديدار «محسن پاک آيين»، رييس ستاد افغانستان وزارت امور خارجه ايران با «شاه مردان قل»، کاردار سفارت افغانستان در تهران، نگراني هاي جمهوري اسلامي ايران در مورد تبعات امنيتي پيمان استراتژيک آمريکا با افغانستان بيان شد.محسن پاک آيين گفت:مقامات جمهوري اسلامي ايران بارها نگراني خود نسبت به تهديدات امنيتي آمريکا در منطقه و به خصوص ابقاي پايگاه هاي نظامي در افغانستان را به مقامات اين کشور اعلام و در مجامع بين المللي بيان کرده اند.محسن پاک آيين همچنين فضا سازي هاي برخي رسانه ها عليه جمهوري اسلامي ايران را در مسير اهداف کشورهايي که قصد اخلال در روابط دوستانه و برادرانه تهران – کابل دارند خوانده است. اين مقام وزارت امور خارجه ابراز اميدواري کرده است که اين وضعيت از سوي دولت افغانستان مديريت شود. در اين ديدار شاه مردان قل نيز گفته است که مراتب «نگراني» جمهوري اسلامي ايران را به دولت افغانستان ابلاغ خواهد کرد.

در سه سال گذشته دلایل متعددی برای توقف پیشرفت این خط لوله مطرح شد؛ از جمله عدم توافق ایران و پاکستان بر سر قیمت، اختلاف های هند و پاکستان و نیز مانع تراشی های امریکا در هند. آنچه بیش از همه ملموس و مشهود بود، اختلاف های تهران و اسلام آباد بر سر بهای تزانزیت گاز و نیز شکوه های هند از رقمی بود که باید بابت گاز انتقالی می پرداخت و سودی از آن را نیز سرازیر به جیب رقیبش پاکستان می دید.

 حوادثي چون ترور "برهان‎الدين رباني"، "احمد ولي كرزي"، "داوود داوود"، "اسامه بن‎لادن"، 39 كماندوي آمريكايي در ولايت ميدان وردك و سوزاندن نسخه‎هايي از قرآن كريم توسط نظاميان آمريكايي در پايگاه بگرام، حادثه خونين عاشورا، برگزاري "لويه جرگه سنتي"، روند مذاكره با طالبان در قطر، قتل عام عمدي 16 غيرنظامي افغان توسط يك نظامي آمريكايي، رويدادهاي مهم سال 1390 در افغانستان است.

شهادت برهان‌الدين رباني در آخرين روزهاي شهريورماه

 سال 1390 براي شخصيت‏هاي جهادي، سياسي و متنفذان قومي افغانستان سال خونيني به شمار مي‏رود.

برهان‎الدين رباني رئيس شوراي عالي صلح افغانستان در تاريخ 29 شهريور سال جاري پس از بازگشت از اجلاس بيداري اسلامي كه در تهران برگزار شد، در جريان يك حمله انتحاري در منزل شخصي خود به شهادت رسيد.

عامل انتحاري كه خود را حامل پيام صلح از سوي طالبان معرفي كرده بود، بعد از اين كه موفق شد به ملاقات رباني برود با انفجار مواد منفجره‌اي كه در عمامه خود پنهان كرده بود وي را به شهادت رساند.

با آن كه عامل انتحاري خود را حامل پيام صلح از طرف طالبان معرفي كرده بود، با اين حال تا كنون اين گروه مسئوليت ترور رئيس شوراي عالي صلح افغانستان را برعهده نگرفته است.

به دنبال اين حادثه دولت افغانستان اعلام كرد: طراحان اصلي اين حادثه در خاك پاكستان حضور دارند و اين موضوع باعث تشنج و به سردي گرائيدن روابط كابل- اسلام آباد شد.

با شهادت رباني روند صلح افغانستان با مخالفان مسلح اين كشور به بن‌بست رسيد و حامد كرزي اعلام كرد، به دليل نداشتن آدرس مشخص از طالبان، كابل با اسلام آباد وارد مذاكرات صلح خواهد شد.

با آن كه چند ماه از شهادت رباني مي‌گذرد، شوراي صلح افغانستان با عضويت 70 نفر از رهبران و متنفذان سياسي افغانستان با هدف مصالحه با مخالفان مسلح اين كشور ايجاد شد و همچنان بدون رئيس به صورتي نا منظم كاره خود را همچنان ادامه مي‌دهد.

در ادامه تحرکات آمریکا برای استقلال بلوچستان پاکستان، سازمان‌ استخباراتی این کشور تا کنون چندین گروه جدایی‌طلب بلوچ را با یکدیگر متحد و آنان را برای تشکیل کشور مستقل بلوچستان ترغیب کرده‌ است.
گزارش برخی منابع خبری پاکستان حاکیست که سازمان‌های استخباراتی هند و آمریکا توانسته‌اند شش گروه جدایی طلب بلوچ را با یکدیگر متحد کنند.
می‌توان گفت که ملاقات «حربیار‌مری» و «براهمداغ بکتی» از رهبران بلوچ که چندی پیش انجام شد سر‌آغاز همین اتحاد بوده است.
به گزارش روزنامه امت پاکستان، بعد از ملاقات این 2 رهبر بلوچ در سوئیس فعالیت‌های تروریستی در بلوچستان افزایش چشمگیری داشته است و بیش از 8 ولسوالی ایالت بلوچستان هدف حملات جدایی‌طلبان قرار گرفته است.
گزارش‌ها حاکی از آن است که تلاش برای تقویت گروه‌های جدایی طلب بلوچ از زمان کشته شدن «نواب اکبر بکتی» رهبر بزرگ بلوچ‌ها در زمان حکومت «پرویز مشرف» آغاز شد و در حال حاضر آمریکا توانسته است 6 گروه جدایی‌طلب را که با یکدیگر اختلاف داشتند متحد و آنان را برای تشکیل کشور مستقل بلوچستان ترغیب کند.

زلمی رسول، وزیر امور خارجه افغانستان با نشریه هافینگتون پست مصاحبه‌ای انجام داده است که نظر شما را به آن جلب می‌کنیم.

وضعیت امنیت در افغانستان و ترور شبه نظمامیان برای ترور چهره‌های سرشناس افغان را چطور ارزیابی می‌کنید؟
زلمی رسول: البته تهدیدهای زیاد و نیروهایی وجود دارند که با صلح و ثبات افغانستان مخالف هستند، به همین دلیل ترورها در افغانستان انجام می‌شوند اما تنها چهره‌های سرشناس نیستند که خشونت را تجربه می‌کنند. مردم عادی نیز در این موضوع سهیم هستند. هرروزه با انفجار بمب‌ها و خودروهای بمب‌گذاری‌شده در افغانستان مواجه هستیم.
افغانستان کشور ما است و ما باید به جنگ ادامه دهیم تا صلح و ثبات را در آن ایجاد کنیم و در نهایت ما مسؤول افغانستان هستیم. نمی‌توان افغانستان در سال 2001 را با افغانستان در سال 2011 مقایسه کرد. تغییرات عظیمی در افغانستان رخ داده و امنیت یکی از چالش‌هایی است که همچنان باقی مانده است.

آیا اوضاع افغانستان پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان بدتر خواهد شد یا خیر؟

بر پایه آمارهای «یونیسف» دو میلیون و ۴۰۰ هزار دختر افغان اکنون در مدارس و دانشگاه‌ها تحصیل می‌کنند ولی میزان سواد در میان زنان افغان ۱۶ درصد است در حالیکه این میزان برای مردان ۳۱ درصد است. برای پسران احتمال پایان تحصیلات ابتدایی دو برابر دختران است و در سه منطقه از میان ۱۰ منطقه آموزش و پرورش افغانستان هنوز هم مدارس دخترانه وجود ندارد.

«لَیلوما» که از دهه ۱۹۷۰ معلم بوده می‌گوید: «خطرناک بودن وضعیت کشور و تهدیدهای امنیتی آموزش و به خصوص آموزش دختران را تهدید می‌کند. تا وقتی که این اوضاع ادامه دارد مدرسه جدیدی ساخته نخواهد شد. بسیاری از کودکان افغان هنوز هم بدون مدرسه و هیچ سرپناهی و زیر تابش آفتاب و یا در هوای سرد باید درس بخوانند.»

به گفته وی هنوز هم در بسیاری از مناطق افغانستان مادران نگران سرنوشت و امنیت فرزندان خود هستند که به مدرسه می‌روند. به گفته «لیلوما» هنوز هم برای حفاظت از جان و امنیت معلمان زن و دانش آموزان دختر باید اقدامات جدی‌تر صورت بگیرد. زنان افغان هنوز هم از خشونت شدید، بی‌سوادی و تبعیض‌های گسترده رنج می‌برند.

به نظر می‌رسد بعد از ترور آقای ربانی روابط پاکستان و افغانستان متشنج شده است. در همین فضا سفر نخست وزیر پاکستان به افغانستان نیز از سوی افغانستان لغو شد. به نظر شما این تنش تا چه حد جدی است و آیا ادامه دار خواهد بود؟

از نظر افغانستان تمام مشکلاتی که در این کشور در حال حاضر وجود دارد به نوعی به سیاست‌هایی که ارتش پاکستان اعمال می‌کند و حمایت پشت پرده آن‌ها از گروه‌هایی که در افغانستان گروه‌های تروریستی نامیده می‌شوند، بر می‌گردد.

بعضی وقتها اتفاقاتی در کشور ما رخ می دهد که واقعا”در نوع خودش از منحصر به فردترین رخدادهای جهان است. ماجرای مصاحبه دو دقیقه ای یک ژورنالیست افغان و اظهاراتش که به دلیل آنکه باب میل صدا و سیما نبود و در پی آن قطع کردن مصاحبه مستقیم وی نشان از آن دارد که در کجای آزادی بیان قرار داریم و این همه هم ادعا داریم.

در مصاحبه مستقیمی که از طریق تله کنفرانس با “اوریا”ژورنالیست افغانی برگزار میشد وی با دو سه جمله که اوضح واضحات است موجب سردرگمی مجری و سپس تصمیم به قطع کردن ارتباط تصویری از اتاق فرمان شد!

اما اوریا چه گفت؟

خلاصه حرف اوریا این بود که ایران کشوری منزوی در سطح منطقه و جهانی است و با هیچ یک از همسایگانش رابطه درست و حسابی ندارد و مانند پاکستان هرگز به دنبال استقرار آرامش و دموکراسی در افغانستان نیست.

همین جملات وی کافی بود که مصاحبه وی نیمه کاره رها شود و در یک حرکت صد در صد غیر حرفه ای ارتباط تصویری قطع شود.

به گزارش اخبار مهاجرین از دیپلماسی ایرانی: در آستانه شروع اجلاس چهارجانبه کشورهای تاجیکستان، افغانستان، پاکستان و روسیه بود که صحبت های یک کارشناس سیاسی افغان در گفتگوی زنده با یکی از شبکه های دولتی ایران، چالش برانگیز شد. او سخنانی انتقادی علیه ایران بر زبان آورد و به سوژه رسانه ها و ناظران سیاسی تبدیل شد.

کمتر کسی فکر می کرد – و قطعا ناظران پخش تلویزیون نیز تصورش را به ذهن راه نمی دادند – که یک تحلیلگر سیاسی افغان که قاعدتا می بایست مقبول و مورد تایید سازمان صداوسیما بوده باشد، در یک مصاحبه تلویزیونی به صراحت لب به انتقاد از عملکرد ایران در افغانستان باز کند و نه تنها ایران را منزوی ترین کشور جهان بخواند بلکه دست دخالت آن را چون پاکستان عامل بی ثباتی در افغانستان و دلیل ماندن نیروهای خارجی در این کشور قلمداد کند.

مقارن با آن بود که اجلاس چهارجانبه کشورهای همسایه افغانستان به میزبانی تاجیکستان برگزار شد و روسای جمهور چهار کشور به تبادل نظر در زمینه آینده این کشور و نحوه مشارکت در بازسازی و حل مشکلات اقتصادی و امنیتی این کشور پرداختند. این اجلاس در حالی مورد تایید امریکا نیز قرار گرفت که ایران به عنوان همسایه مهم افغانستان در آن نادیده گرفته شده و به اجلاس دعوت نشده بود.

ابوالفضل ظهره‌وند در دولت هاشمي رفسنجاني حدود پنج سال از سال 71 تا 76 سركنسول ايران در مزارشريف بود و به عنوان اولين سركنسول با نيروهاي شمال افغانستان كار مي‌كرد. وي در دولت اصلاحات به پايتخت برگشت و از سال 76 تا 79 با روي كار آمدن مجاهدين، به عنوان مشاور معاون وقت آسيا اقيانوسيه وزارت امورخارجه فعاليت خود را ادامه داد و طرح "گروه صلح قبرس" را مطرح كرد.

در دولت آقاي احمدي‎نژاد، ظهره‌وند از سال 85 تا 87 به مدت دو سال سفير ايران در ايتاليا بود و از سال 87 تاكنون نيز به عنوان مشاور و بعد هم معاون رسانهاي دكتر جليلي در شوراي عالي امنيت ملي فعاليت خود را انجام مي‌دهد. وي در مقطعي سركنسول ايران در شهر مزارشريف بود كه افغانستان شاهد سرنگوني حكومت، آمدن مجاهدين در رأس قدرت، عدم توافق افغان‌ها در تشكيل دولت ملي تا مقطع حذف مجاهدين بطور كامل از صحنه افغانستان و پس از آن شروع دوره خشونت طالبان و حمله امريكايي‌ها به بهانه برقراري امنيت بوده است.

نود و دومین سالروز استرداد استقلال افغانستان امسال با روز جمعه مصادف بود. بیست و هشتم اسد که مصادف با روز استرداد استقلال افغانستان می باشد، آنچنان از اهمیت برخوردار است که در تقویم افغانستان رخصتی شناخته شده است. یعنی اینکه این روز به اندازه ای مهم است که در تقویم افغانستان رخصتی اعلام شده تا کارهای رسمی روزمره رخصت باشد و بیشتر به مسایل مربوط به گرامی داشت از این روز پرداخته شود. امسال که امروز مصادف با جمعه هم بود، انتظار می رفت که در کابل به صورت شان داری تجلیل شود. زیرا با توجه به اینکه پروژسه تامین امنیت کابل به نیروهای داخلی سپرده شده بود، انتظار می رفت که در کابل تجلیل کلانی صورت گیرد، تا به این ترتیب دولت قدرت خود را در برابر مخالفانش به نمایش بگذارد.

البته تجلیل مناسب از این روز نه تنها ابراز قدرت دولت در برابر مخالفانش محسوب می گردید، بلکه باعث می شد تا اقتدار دولت در عرصه بین المللی نیز تثبیت گردد. از سوی دیگر این کار باعث می گردید تا اعتماد مردم نسبت به اقتدار دولت نیز افزایش یابد. اما دیده شد که این گونه اتفاق نیافتد و از از نود و دومين سالگرد استرداد استقلال کشور به شکل محدود، کمرنگ و بدون برگزاری رژه نظامی و تنها باگذاشتن اکليل گل ازسوى رييس جمهور حامد کرزی، به پای منار آزادی تجليل به عمل آمد.

در این مراسم و بعد از گل گذاردن به پای منار آزادی، رییس جمهور کرزی سخنرانی کوتاهی ایراد کرد و در آن، روز استرداد استقلال را به مردم تبریک گفته و آرزو کرد که صلح و ثبات دایمی در کشور به میان بیاید. آقای کرزی البته به یک امر مهم اشاره کرد و آن اینکه اين روز درنتيجه قربانى دادن های مردم افغانستان به دست آمده است

در نهمین برنامه تلویزیونی «راز» که ویژه ماه مبارک رمضان، مسایل مربوط به افغانستان مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی برنامه تلویزیونی «راز»، نهمین قسمت از این برنامه ویژه ماه مبارک رمضان به موضوع افغانستان پرداخت و استاد «صدق عصیان»، «امینی»، «جعفریان» به عنوان کارشناس حضور داشتند.

در ابتدای این برنامه، جعفریان درباره مستندهایی که درباره افغانستان ساخته‌است، گفت: بخشی از کاری که من با آقای رضا برجی درباره دیپلمات‌های شهید در افغانستان ساختم، وضعیت آن سال‌های افغانستان را نشان می‌دهد. من فکر می‌کنم بحث را از آنجا شروع کنیم؛ مقایسه واکنشی که در برابر یورش آمریکا به ویتنام بود. آنچه در افغانستان وجود داشت، یک جهاد آسمانی بود و در جنگ‌های عجیب و قریب بیش از ۱ میلیون افغان شهید دادند. اما چطور است که دنیا مقاومت ویتنام را می‌شناسد اما انگار نه انگار این گوشه جهان اتفاقی‌ افتاد است. حالا من خودم جواب این سوال را دارم، اما شما فکر می‌کنم بهتر جواب این سوال را بدانید چراکه از نزدیک شاهد همه این کشمکش‌ها بودید.
در ادامه، عصیان با بیان اینکه موضوع مورد بحث این برنامه به بررسی کارشناسانه نیاز دارد، گفت: وضعیت افغانستان به گونه‌ای است که ما فرصت کمتری برای اندازه‌گیری و دریافت این آسیب‌ها داشته‌ایم. اما آنچه که من می‌توانم بگویم این است که دید غرب به افغانستان در مقاطع مختلف زمانی‌ همچون حمله روس‌ها متفاوت بود. ما افغان‌ها هنوز امکانات این که به این اتفاقات بپردازیم نداریم و کشورهای همسایه نیز به دلیل مشغله‌هایی که به امور خودشان دارند نتوانستند به این موضوع بپردازند.

دراقدامی غیرمنتظره دولت بریتانیا درنشستی اضطراری پیشنهاد داده است در مواقع اضطراری شبکه‌های اجتماعی یا شناسه‌ی برخی کاربران

مسدود شود. این اقدام که مصداق روشن محدود کردن آزادی بیان است، سروصدای بسیاری را برپا کرده است.

پنج‌شنبه، ۱۱ آگوست ۲۰۱۱، دولت بریتانیا در ششمین روز از آشوب‌های خیابانی لندن، جلسه‌ای را برگزار کرده است تا درباره‌ی مسدود کردن شبکه‌‌های اجتماعی «توئیتر» و «فیس‌بوک» و شبکه‌ی تلفن‌های همراه بلک‌بری در لندن تصمیم بگیرند.

مقامات بریتانیا در این جلسه شبکه‌های اجتماعی را به عنوان "مقصر اصلی" در تشدید شورش‌های خیابانی روزهای اخیر لندن و برخی دیگر از شهرهای بریتانیا، برشمرده‌اند.

مقامات بریتانیا و در راس آن‌ها دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلستان، دو راه‌حل در این نشست اضطراری برای مثقابله با تاثیر و نقش شبکه‌های اجتماعی در سامان‌دهی و اطلاع‌رسانی شورش‌های خیابانی لندن، اعلام کرده‌اند.

لندن با همه عظمت تاریخی و ابهت سیاسی ، نظامی و تکنولوژی کیش ، که یکی از شهر های بزرگ و معمور جهان و زادگاه دموکراسی و گهواره انقلاب صنعتی به حساب می آید و زمانی مرکز حکمرانی جهان بود و آفتاب در قلمرو متصرفاتش غروب نمیکرد و سرنوشت جهان و ملت ها را به ساده گی رقم میزد ، برای چهار شبانه روز متوالی ، چنان دست خوش شورش ها و شاهد درامه های تکان دهنده و دلخراشی بود ، که زبان خامه از بیان آن عاجز است .

این شهر با عظمت و زیبا که از دیر زمانی از مصون ترین نقاط امن جهان نیز به حساب می آمد ، و بهترین آثار تاریخی جهان و گنجینه های نایاب و بی بدیل بشری را در آغوش خود پنهان دارد ، چنان دست خوش شورش ، نا امنی های لجام گسیخته ، حوادث دلخراش ، آتش سوزی های ویرانگر ، چور و غارت دارایی های عامه گردید ، که تصور آن برای حکومت و شهروندانش غیر قابل تصور و قبول بود .

وقوع این تراژیدی نامیمون که به تاریخ هفتم ماه آگوست سال روان 2011 از محله تاتونهام آغاز گردید ، ناشی از ترور یک جوان 29 ساله سیاه پوست به نام ( مارک دوگان ) از سوی پلیس محل بود . حدود یکصد تن از هواداران خشمگین و اعضای خانواده آن جوان به خاطر تقبیح عمل ظالمانه و غیر مسئولانه پلیس مارش عظیمی را به راه انداخته و تقاضای شناسایی و محاکمه فوری شخص مسئول قضیه را مینمودند

طبق خبر کابل پرس در تاریخ 16 دسامبر، حكومت افغانستان از طریق وزارت مخابراتکشور به‏‏وسيله یک شرکت خصوصی به نام گراند تکنالوژی رسورس مربوط به شخصی به نام میرویس علیزی از نزدیکان امیرزی سنگین برای ایجاد و صدور تذکره الکترونیکی قرارداد صد و یک و نیم میلیون دالری را به امضا رسانیده است. این شرکت با توجه به رابطه نزدیکش با شخص امیرزی سنگین سرپرست کنونی وزارت مخابرات چندین پروژه‏هاي پرمنفعت آی .سی. تی را با مبالغ هنگفت از وزارتخانه‏هاي مختلف درانحصار خود درآورده است.
قرار معلوم وزارت مخابرات به زودی تذکره‏هاي الکترونیکی را جاگزین شناسنامه‏هاي فعلی مي‏کند و می خواهد بزودی كارت‏هاي هويت بديل تذكره را در چند ولايت كشور به طور امتحانی توزيع نمايد. در این تذکره‏ها ملیت همه اقوام کشور، افغان ذکر شده و صرفا به زبان پشتو است در حالیکه طبق قانون اساسی، دری و پشتو زبان‏های رسمی کشور هستند.

تاملی در متن پیشنویس توافقنامه راهبردی افغانستان و آمریکا نشان می دهد که این توافق در صورت تایید خطراتی دائمی برای منافع و امنیت ملی افغانستان درپی خواهد داشت.
متن کامل پیش نویس توافقنامه استراتژیک میان افغانستان با آمریکا که قرار است در لویه جرگه به بحث گذاشته شود به شرح زیر است:

ماده اول: هدف: این توافقنامه، اصول و نیازهای اساسی را که تبین‌ کننده‌ حضور درازمدت، فعالیت‌ها و هماهنگی‌های نیروهای آمریکایی در افغانستان است، مشخص می‌کند.

پیکر مرحوم پروفسور نجم الدین اربکان که دو روز پیش پس از طی یک دوره بیماری در سن 85 سالگی دارفانی را وداع گفت، در مقابل مسجد فاتح استانبول و با حضور جمعیتی میلیونی تشییع شد. آنچه در ادامه می‏آید مقاله ای است از آقای میر محمود موسوى درباره نجم الدین اربکان که با مروری اجمالی بر فعالیت های سیاسی وی ما را بیشتر این احیاگر اسلام سیاسی در ترکیه آشنا می سازد.
در ترکيه بعد از ساقط شدن خلافت عثمانى و روى کار آمدن مصطفى کمال آتاتورک تا به امروز شاهد دوره‌اى هستيم که تفاوت‌هاى چشمگیری با دوران پیش از آن دارد. اصلى‌ترين تفاوت اين است که جايگاه دين در جامعه ترکيه متفاوت از گذشته است. براى چندين سده، سلسله عثمانى به نام دين در ترکيه حکومت مى‌کرد و شکل حکومت نیز امپراطورى بود.
در اثر تحولاتى که پيش از جنگ جهانى اول و در طى آن جنگ پدید آمد، جغرافياى گسترده ترکیه عثمانی به جغرافياى فعلى محدود شد. بعد از عثمانی در ترکيه شاهد اين بوده ایم که جريانات سياسى و خصوصا نظامی‌به دنبال يک حکومت جداى از دين بودند. اين جریان برخوردهاى افراطى سنگینی به همراه خود داشت و مى‌توان گفت در اثر آن فاصله زيادى بين کسانى که باورهاى دينى داشتند با حکومت ايجاد شد.

اين روزها مجددا خبرها و زمزمه هايى درباره آغاز مذاکرات صلح با طالبان در افغانستان به گوش مى رسد. واکنش‌ها نسبت به اين موضوع متفاوت است. طيف هاى منتقد دولت بر اين باورند که در شرايطى که طى هفته هاى گذشته حملات تروريستى شديدى در افغانستان رخ داده، اين مذاکرات ممکن است موضعى پايين دستانه و تحقيرآميز داشته باشد.
روز يكشنبه وقتى يکى از اعضاى شورای صلح دولتى با انتقاد از عملکرد نیروهای خارجی و اشتباهات آنها در کشتن غيرنظاميان، گفت "عملکرد خارجی‌ها خشن تر از طالبان است" اين تصور را بيش از پيش زنده کرد که احتمال مى رود سفر حامد کرزى به انگليس نيز بى ارتباط با مذاکرات موسوم به صلح نباشد؛ مذاکراتى که هنوز پا نگرفته ولى اخبار و شايعات گوناگونى درباره آن به گوش مى رسد.