هزاران تن از دانشجویان و مردم شهرهای کابل و جلال‌آباد در اعتراض به هتک حرمت قرآن توسط نظامیان آمریکایی با شعار مرگ بر آمریکا و الله اکبر دست به تظاهرات گسترده زدند.
هزاران تن از دانشجویان و مردم شهر جلال‌آباد صبح امروز (3 حوت) با حضور در خیابان‌ها، ضمن محکوم کردن هتک حرمت قرآن توسط نظامیان آمریکایی، سرک جلال‌آباد- کابل را مسدود کردند.
معترضان با شعار مرگ بر آمریکا، خواهان مجازات عاملان توهین به مقدسات اسلامی شدند.
بر اساس آخرین گزارش‌ها، این تظاهرات به خشونت کشیده و منابع خبری از زخمی شدن چهار نفر از معترضان خبر داده اند.
بر اساس این گزارش‌ها، بازار سراسر شهر تعطیل شده است.
در همین حال از  مناطق مختلف شهر کابل نیز خبر می‌رسد که هزاران تن از مردم این شهر امروز نیز برای دومین روز متوالی به خیابان‌ها آمده و شعار مرگ بر آمریکا سر دادند.

سخنگوی وزارت امور داخله می‌گوید پولیس ولایت کنر چهارتن از تروریست‏هایی را که می‌خواستند چهل و یک کودک را جهت آموزش برنامه‌های تروریستی به بهانه درس‌خواندن در مدارس دینی به پاکستان منتقل کنند، بازداشت کرده است. به‌گفته‌ی مقام‌های این وزارت، تروریستان بازداشت‌شده تصمیم داشتند که این کودکان را مغزشویی کرده و برای انجام حملات تروریستی علیه مردم افغانستان، مورد سواستفاده قرار دهند.
صدیق صدیقی، سخنگوی وزارت امور داخله، روز گذشته در یک نشست خبری، با بیان موضوع فوق، گفت: «در ولایت کنر چهارتن از آن تروریستانی که می‌خواستند چهل و یک تن از کودکان معصوم و بی‌گناه را که سنین‌شان بین شش تا یازده سال است و از مربوطات ولسوالی وته‌پور ولایت کنر هستند، به پاکستان انتقال داده شامل مدرسه‌های مذهبی کنند تا این افراد‌ (کودکان) شست‌و‌شوی مغزی شوند و دوباره به صفت دشمنان مردم افغانستان توسط بیگانگان فرستاده شوند.» سخنگوی وزارت امور داخله افزود که این کودکان توسط پولیس ولایت کنر به خانواده‌های‌شان برگردانده شده‌اند.
با این‌حال، سخنگوی وزارت امور داخله می‌گوید که مردم افغانستان دشمنانی دارند که می‌خواهند از خود این مردم علیه‌شان استفاده کنند. به‌گفته‌ی او، برخی‌ها ماموریت دارند تا کودکان را به بهانه‌ شامل ساختن در مدارس دینی پاکستان از کشور خارج کرده و جهت انجام حملات تروریستی در افغانستان، تربیه کنند. صدیق صدیقی از تمام خوانده‌ها خواست تا در قبال سرنوشت کودکان خود محتاط باشند. او گفت: «ما از والدین عزیز خود در سراسر افغانستان تقاضا می‌کنیم که از این افراد (تروریستان) باخبر باشند؛ افرادی که ماموریت دارند تا در افغانستان بیایند کودکان معصوم، بی‌گناه و مردم بی‌چاره‌ی ما را هدف قرار دهند و به بهانه‌های مختلف کودکان را به آن‌سوی مرز ببرند و آماده بسازند تا دوباره بالای مردم خود دست به حملات بزنند.» آقای صدیقی خطاب به خانواده‌ها تاکید کرد که در شناسایی ترویستانی که کودکان را مورد سواستفاده قرار می‌دهند، هوشیار باشند.

ارزش منابع طبیعی موجود در افغانستان سه تریلیون دالر برآورد شده است که از این مقدار ، یک دهم آن به زیورآلات و سنگهای تزئینی اختصاص دارد. شبکه تلویزیونی الجزیره انگلیسی گزارش داد، در حال حاضر صنایع سنتی ساخت وسایل تزئینی و زیورآلات در افغانستان در حال دگرگونی است و هنرمندان افغان پس از آموزش برای ساخت این وسایل از تجهیزات جدید استفاده می کنند.
با استفاده از ماشین آلات جدید، هنرمندان می توانند با دقت بیشتری سنگهای تزئینی را به شکل های مختلف تغییر داده و تا حدود سی درصد بر ارزش سنگهای تزئینی بیفزایند.
به همین علت، سنگهای تزئینی که با روش سنتی هر قیراط دو الی سه دالر به فروش می رسید، با استفاده از تجهیزات جدید هر قیراط به قیمت پنج تا شش دالر بفروش می رسند.
افغانستان دارای بزرگترین منابع سنگهای تزئینی در جهان است. ارزش سنگهای تزیینی در این کشور به حدود سیصد میلیارد دالر بالغ می شود.
هنوز قوانین مربوط به مالکیت معادن و مالیات بر در آمد در افغانستان تدوین نشده است اما شاید این صنعت بتواند به آینده درخشان کشور بطور قابل ملاحظه ای مساعدت کند.

پگاه اندیشه: ضمن عرض خیر مقدم به محضر حضرت عالی و تشکر از این‌که دعوت ما را پذیرفتید، و در این گفت‌وگو شرکت کردید. فصلنامه پگاه اندیشه در این شماره درنظر دارد نگاهی به زندگی، آثار و اندیشه‌های علمای معاصر افغانستان داشته باشد. یکی از مهم ترین و برجسته ترین چهره‌های علمی و فکری در دهه‌های اخیر، مرحوم علامه اسماعیل مبلغ است. حضرت عالی از معدود کسانی هستید که از نزدیک با مرحوم مبلغ آشنا بوده و می‌توانید در معرفی این شخصیت برجسته کشور ما، ما را یاری رسانید. از همین رو بحث را از نحوه آشنایی حضرتعالی با مرحوم علامه اسماعیل مبلغ شروع می‌کنیم، بفرمایید. موسوی: جناب مبلغ از نظر گروه سنی، متعلق به نسل پیش از ما بودند. آشنایی‌های اولیه ما با ایشان به سال‌هایی برمی¬گردد که من در مکتب در دوره ابتدایی درس می‌خواندم. خانواده‌ی ما با آقای مبلغ و خانواده ایشان یک رابطه و آشنایی بسیار نزدیک داشتند. پدر ایشان (مرحوم حاجی مسافر) از نظر اقتصادی وضع نسبتا خوبی داشتند. اما آشنایی بیشتر و عمیق‌تر ما و به اصطلاح کابلی‌ها آشنایی شعوری ما با مبلغ، در دوران تحصیل ما در لیسه (دبیرستان) حبیبیه، رقم خورد. به دلیل آن که در این دوره ما وارد فعالیت‌های سیاسی اجتماعی شدیم، و در آن زمان در جریانی به نام «پ.الف.الف»، ابتدا به‌عنوان هوادار و بعدها به‌عنوان عضو رسمی، فعالیت می‌کردم.